Wat ALS …

Dit wordt niet de blog, die ik op voorhand had gedacht – nee: gehoopt – te maken. Laat ik daar meteen maar eerlijk in zijn. Anders zou er ook wel een kop in de trant van ‘Kale Berg’ of ‘Ton Ventoux’ boven deze tekst hebben gestaan. En was de bijpassende foto van het bord op[…]

Een avondje Mart

Als je mij een paar decennia terug had gevraagd wat ik later, als ik groot was, wilde worden, was de kans aanzienlijk geweest dat ik had geantwoord: ‘Mart Smeets.’ Dé Mart. Sportjournalist. Presentator. Schrijver. Sport- en muziekliefhebber. Groot, scherp, bij vlagen cynisch. Iemand van wie ik alle boeken die hij schreef heb … gehad. En[…]

Ef Bie Kee Games

“Good evening ladies and gentlemen This is the NOS with the news from eight o’clock.” Je zou toch raar opkijken wanneer je met deze tekst zou worden begroet, wanneer je nét je tv op Nederland 1 hebt gezet, om het 8 uur journaal te gaan kijken. Toch staat de bezoekers van de jaarlijkse FBK Games[…]

De beste wensen …

Het is 30 december, wanneer ik deze woorden zit te tikken. Bijna het eind van het jaar dus. En nét iets meer dan drie maanden ná de dag waarop mijn leven dit jaar even op zijn kop ging. Die heftige epileptische aanval van 29 september lijkt alweer zó lang geleden, maar de sporen ervan zijn[…]

50-plus

En toen was ik 50 … Dat gebeurde alweer bijna twee weken geleden, op vrijdag 6 oktober. Vijftig. Een halve eeuw. Iets waar ik me eigenlijk nooit veel bij voor kon stellen. Het leek als klein mannetje – ja, ook ik ben klein geweest – ook nog zo onmetelijk ver weg. Als je 50 was,[…]

30 cent

Nee, wees maar niet bang. Deze blog gaat niet over een nieuwe rapper. Hij gaat namelijk over de vergoeding die veel uitgevers betalen aan freelance journalisten en tekstschrijvers. Toevallig had ik deze week twee opdrachten, waarbij die vergoeding van toepassing was. Die bedraagt namelijk 30 cent. Per woord. En dat zette me toch even aan[…]

Groent(j)e

Zal ik eens wat bekennen? Ik ben wel een snoeperd. Nog geen ouwe snoeperd, maar ik houd op zijn tijd wel van een stukje chocolade, een handje winegums of een andere lekkernij. Dat is me ook wel aan te zien, al dank ik mijn Bourgondische gestalte denk ik méér aan het te weinig sportief bewegen[…]

Mosselman

In tegenstelling tot wat mijn postuur misschien doet vermoeden, ben ik nooit een gemakkelijke eter geweest. Mijn kinderen moeten nog regelmatig lachen, wanneer ik vertel dat mijn moeder vroeger de worst uit mijn worstenbroodje haalde en dat ik dan dus droog brood zat te knauwen. Gelukkig ben je nooit te oud om te leren. Zo[…]